Beau and Monique, Dogs, Dog, Travel, Australia, Photos and Pictures

Monday, September 29, 2008

Blue Mountains the Three sisters and an Aboriginal



Can't display file

Vorig jaar hebben we al een bezoekje gebracht aan de Blue Mountains, maar er is zoveel te zien dat we nog maaar een trip gemaakt hebben. Dit keer aan The three sisters, drie enorme rotsen midden in een landschap vol met bomen.

Blue Mountains, three sisters

Weer heel erg diep en niet echt mijn ding, maar wat een uitzicht, is toch iedere keer weer genieten. Er ging ook een kabelbaan van de ene kant naar de andere, Wayne had wel zin in een kabelbaan ritje, maar ik toch echt niet. We zijn toen maar een stukje gaan lopen er liep een pad langs de rotsen, maar erg leuk vond ik dit niet. Toen eenmaal de reling op hield hield het voor mij ook op. Terug lopend hoorde we een bepaald geluid, eerst konden we niet echt zeggen wat het geluid was, toen zei ik het lijkt wel een didgeridoo. En ja hoor, weer boven aangekomen zat er een aboriginal, gezicht geverfd en een dieren vel om, op een didge te spelen. Helaas toen we eenmaal waren aangekomen op de plek waar hij zat was ie al weer opgehouden. Dus Wayne gaf $2 en vroeg of ie nog een stukje wilde spelen. Sure mate, no problem, en gelukkig deed mijn camera het en kon ik het filmen. De man was reuze aardig en sprak heel leuk met de kinderen die erom heen kwamen staan, en liet ze heel geduldig met iedereen fotograferen. Ook verkocht hij boemerangs maar omdat alle prints op de boemerangs indentiek waren wisten we dat het hier om fabrieksmateriaal ging en niet handwerk. Waar we ons enorm aan stoorde is dat je voor het eerste uur parkeren $3.50 moest betalen en elk volgend uur $4.00 dus we zijn maar niet al te lang gebleven, wat we wilden zien hadden we gezien en extra.

posted by Monique at 7:44 pm  

Bookmark This

Monday, September 29, 2008

Menangle, bij Paul, sharon en kids

 Het huis in Menangle zonder de verandade nieuwe veranda

Natuurlijk zijn we ook bij onze vrienden op bezoek geweest, en niet maar een keer hoor. Paul is erg hard aan het werk geweest. Vorig jaar was de veranda nog aan het huis vast, nu heeft hij een heel nieuwe grote veranda gemaakt. Biljart tafel erin, stereo en tevee. Verschillende banken rondom, heerlijk voor als het te warm is om binnen te zitten en aangezien zij meer in het binnenland wonen is het hier meestal erg warm, helaas alleen vandaag niet. Toen we aankwamen was het nog erg zonnig maar dat sloeg in een keer om en het begon hard te waaien en het was erg fris, maar het is nog altijd lente en terwijl het gisteren nog 30 graden was is het vandaag maar 21. Ze hebben een crossmotor, die al een tijdje kapot was en Wayne heeft er naar gekeken en hem gerepareerd. Macs was zo blij dat hij meteen zijn helm opzette en zijn cross jacket. Met helm en jas aan was dat ook alles wat je nog van hem zag. Hij zal nu 3 zijn geweest en echt nergens bang voor. Hij mocht dan ook met Wayne mee op de motor een stukje over het land rijden en hij bleef maar zeggen, nog een rondje.

Macs_de motorduivel

De kinderen zijn geweldig, alleen jammer voor Liene, Macs herkon haar niet van de foto, maar ja wat wil je hij was net 2 toen we hem laatst zagen. Jade en Benn herkonden haar wel. En Jade vroeg waar ze nu was, en vindt het toch maar een raar idee dat Holland zover weg is. Wat hebben die kinderen toch een geweldige jeugd. Zoveel dieren om zich heen, 2 honden nu,kippen, paarden, koeien en nu zelfs een schaap, merry. En wat een ruimte hebben ze, ze leven bijna de hele dag buiten. En zijn ’s avonds echt doodmoe van al het spelen en rennen buiten. Donderdag, ja alweer bijna mijn laatste dag hier, gaan we nog terug, ’s avonds zijn Paul en Sharon zonder kids en we zien wel wat we gaan doen dan, lekker uit eten in ieder geval. Altijd weer leuk om ze terug te zien, we kennen mekaar nu ook al 15 jaar en zo vaak zien we elkaar nu ook weer niet, ik hoop dat dit in de nabije toekomst veranderd.

posted by Monique at 12:26 pm  

Bookmark This

Monday, September 29, 2008

Mijn favoriete plaats, Sydney’s Fishmarket

Ja ik kan het niet laten, het is mijn favoriete plaats. Dit keer zijn we met bus en trein gegaan en vanaf Darling Harbour is het 10 minuten lopen.  Ook Darling Harbour is altijd weer mooi om te zien, grote marine boten in de haven en ik vindt het nog steeds geweldig om de gebouwen van ING en zo zien, enorme gebouwen. ING heeft er zelfs 2 nu, dicht bij elkaar. Ik vind Australie geweldig maar om dan toch iets van Nederland te zien maakt het toch altijd weer mooi.

Sydney_ING_bank_en_ING-Direct

Maar terug naar Sydneys Fishmarket, we zijn eerst op zoek gegaan naar wat garnalen, en hebben toen een fijn plekje in de zon opgezocht, en van de heerlijke garnalen gesmuld. Dit ff laten zakken, en Wayne is op zoek gegaan naar nog wat meer vis. Hij kwam terug met oesters Kill Patrick, oesters overbakken met bacon. Ik ben geen oesters fan dit is eigenlijk de enigste vis die ik normaal niet eet, maar zo overbakken met bacon stukjes was het toch wel lekker. Ik zal niet zeggen dat ik het nu vaker zal eten, maar het was niet slecht. Verder kreeft overbakken met kaas, ook niet slecht maar ik vindt kreeft gewoon puur natuur toch wel lekkerder, wat sla en frietjes erbij en toen zaten we toch wel vol. Nog ff een VBtje gedronken en lekker in het zonnetje blijven zitten. Ook de pelikanen weten de weg naar de vismarkt wel te vinden en weten ook zeker waar ze moeten zijn om wat te eten te krijgen. Wat een grote vogels zijn het toch van dicht bij.

Pelikanen_Sydneys_Fishmarket

De zeemeeuwen kunnen erg lastig worden. Vooral als mensen ze te eten geven, dan komen ze in drommen tegelijk erop afgevlogen, je vraagt je af waar ze allemaal vandaan komen. Tot 2 keer toe moesten een paar mensen een tafeltje verlaten omdat ze echt wel erg bont maakten en echt probeerden om met het eten er van door te gaan. We hadden zo nog wel ff kunnen blijven zitten maar helaas sluit de markt om 16.00 en we moesten wel. Och ja nog ff een rondje over Darling Harbour, en nu waren er twee marine boten binnen, tenminste dat dachten we maar de grote onderzeeer die er lag blijkt een museum te zijn. Nu weer proberen het station te zoeken en terug naar Hurstville, al met al een erg geslaagde dag, en ik hoop dat we nog de tijd krijgen om nog een keer terug te gaan

posted by Monique at 11:50 am  

Bookmark This

Next Page »


2006 - 2011 Content by Monique