Beau and Monique, Dogs, Dog, Travel, Australia, Photos and Pictures

Sunday, September 21, 2008

Van Sydney naar Adeleide, Kangaroo Island, Great Ocean Road en terug naar Sydney

vee op de weg australie

Op maandag 8 september begon onze reis naar Adeleide. Spannend, benieuwd wat we allemaal zullen zien en meemaken. Eerste vakantie van alleen Wayne en mij. Na vol getankt te hebben gingen we op weg. Leuk heel veel kaketoes langs de weg, voordat ik het zei, dacht ik ik hoop dat ze ook blijven zitten”. maar dat deden ze dus niet, met als gevolg dat we er eentje geraakt hebben. Bah, geen leuk begin van onze reis, maar ja dat moet je toch weer snel achter je laten, we konden er niets aan doen. Je maakt de gekste dingen mee onderweg, ineens is er een auto met een bord dat je zegt dat er vee op de weg is, en ja hoor, koeien waar je maar kunt kijken, gelukkig stonden deze aan de kant van de weg dus konden we toch rustig doorrijden. Wat ons opviel op deze eerste route was dat er erg veel dode kangaroes langs de weg liggen, hoop toch echt niet dat ons dat gebeurd, vond de kaketoe als genoeg. In Goulbourn zijn we gestopt voor onze picknick, hadden daags tevoor verse garnalen gekocht, en broodjes gemaakt, dus alleen wat te drinken hoeven kopen. Goulbourn staat bekend om zin schapen en er was dan ook een reuze schaap aan het begin van het dorp. Daarna zijn we doorgereden naar Wagga Wagga, (vindt dit zo’n leuke naam) waar we rond 5 uur aankwamen, we hadden vreselijke honger, maar moesten wachten tot 6 uur voordat de restaurants op gingen. Hebben daarna wel erg lekker gegeten. ik had Lam roast en Wayne schnitzel. Daarna nog ff tevee kijken en vroeg naar bed want we willen morgen weer vroeg op, we zien wel waar we dan uitkomen.

het rode zand van australie

Op dinsdag hebben we eigenlijk alleen maar gereden, de weg leek eindeloos, en er was in de verste verte geen mens te zien. De grond was rood, wel een geweldig gezicht, maar ook wel een beetje eng, wat als er iets gebeurd, we hadden allebei geen bereik op onze mobile telefoons, dus we zijn maar doorgereden tot we eindelijk een stadje in zicht hadden. Balranald, hier zijn we gestopt voor wat te eten, en ff onze benen te strekken. Overal waar we keken waren er wel beelden van kikkers, heel vreemd, bleek dat de kikkers door dit stadje komen op weg naar……………… tja dat weet ik ook niet. Maar was wel grappig om te zien.

remarks kikkers australie

Verder gereden tot aan Renmark. Zijn hier dan ook uiteindelijk gestopt, motel geboekt en door het stadje heengelopen. De beheerster van het motel had ons naar een restaurant aan de Murray River gewezen, waar we dan ook naar toe zijn gegaan. Geweldig uitzicht, veel vogels en pelikanen. Ook hier hebben we weer heerlijk gegeten voor weinig geld. We vonden de omgeving zo mooi dat we besloten, ook na eigenlijk een hele dag rijden dat we hier nog een dag zouden blijven en bij terug komst bij het motel hebben we dan ook meteen een dag bijgeboekt. De volgende dag zijn we hier op zoek gegaan naar kangaroes, en vonden ze uiteindelijk ook. Een drietal stond op een klein landweggetje, ik uit de auto, proberen een foto te maken, 2 sprongen al meteen weg, de 3e bleef me maar aanstaren, en liet me best wel dicht bij komen tot ook hij dacht, ok dit is dichtbij genoeg en er van door huppelde. We zijn naar de rivier gelopen en hebben daar ff lekker van het zonnetje genoten, en wat gegeten. Onder een grote boom lagen nog meer kangaroes maar die sprongen al meteen weg toen we onze neus ook maar lieten zien. Later die middag zijn we terug gegaan naar het restaurant waar we de vorige dag gegeten hadden, daar was een terras aan het water een ideale plaats om een lekker biertje te drinken en dan wat te eten. Eenmaal daar leerde we de eigenaar kennen, en Wayne vertelde dt we op zoek waren geweest naar koala’s maar geen enkele hadden gevonden. Dat kan kloppen zegt Jack (was zijn naam) we hebben ze allemaal naar de overkant van de rivier moeten verplaatsen omdat ze aan de weg aan het werken zijn en er te veel koala’s omkwamen. Toen vroeg hij of we iets te doen hadden en wij zeiden, nee eigenlijk niet kwamen om wat te eten. Hebben jullie zin om mee te gaan op een boottocht, de Murray op. Zou ongeveer 2 uur duren. Natuurlijk zeiden wij, daar hadden we wel zin in.

de boot van jack en vicky murray australie

Zijn vrouw Vicky was ook aan boord en wat mensen van de overheid. Jack had nl een systeem aan boord waardoor ze het water van de Murray kunnen gebruiken om bv af te wassen en de was te doen. Het systeem aan boord zuiverd het water als ze het binnenhalen en ook weer als ze het terug de Murray in pompen. Dit allemaal vanwege het water tekort in Australie. Hier zag de Murray er nog heel gezond uit maar later op onze trip hebben we gedeeltes gezien waar het water erg laag stond. De jongens van de overheid vertelden dat ze ook met Amsterdam in gesprek waren geweest, voor alle woonboten daar.

monique murray australie

De boottrip was geweldig en Jack deed er alles aan dat ik een Koala te zien kreeg, Geweldige mensen, ook Vicky’s vader was aanboord en een stel vrienden van Jack en Vicky. Op de terugweg werd er een BBQ opgestart, en werden we ook nog uitgenodigd om mee te eten. Dat was de woensdag van de eerste week. Donderdags gingen we richten Drovers Run, naar de set van Mcleods Daughters.

gungallan hotel mccleods daughters australie

Op Internet vertelde ze dat je een tour kon nemen om de ranch te bekijken. Eenmaal aangekomen vonden we wel Gungallan Hotel, maar geen ranch, dus binnen maar ff vragen waar de ranch precies lag. Binnen hing het vol met foto’s van de cast. De eigenaar liet ons foto’s zien en wees ons de weg naar de ranch, maar zei ook dat we niet verder zouden komen dan de poort want er werden geen mensen toegelaten. We hebben daarom maar niet meer verder gezocht, en zijn verder gereden, heb wel foto van het hotel, dus toch wat.

ferry naar kangaroo island australie

Ff verder op weg zijn we in een klein plaatsje gestopt om wat te eten, vonden een klein eetcafeetje aan de kant van de weg, en toen we wat bestelde zei die man meteen tegen mij jij bent niet van hier he, nee zei ik ik ben van Holland. Zegt die vrouw vanhem; ik ben ook van holland, van Haarlem. Ze was drie toen ze met haar ouders op de boot over was gekomen. Toch sprak ze nog wel Nederlands, dat kwam door Opa zei ze die stuurde altijd Nederlandse Comics. Wat een toeval weer. Na het eten verder gereden naar Adelaide, en daar een motel geboekt en de Ferry om naar Kangaroo Island te gaan. Zijn toen verder gereden tot aan Victors Harbor, zodat we de volgende morgen nog maar een uurtje hoefden te rijden naar Cape Jervis waar de Ferry aankomt.

posted by Monique at 11:07 am  

Bookmark This

No Comments »

No comments yet.

Leave a comment


2006 - 2011 Content by Monique