Beau and Monique, Dogs, Dog, Travel, Australia, Photos and Pictures

Monday, September 22, 2008

Vervolg reis; Kangaroo Island

Chalet emu bay

Vrijdags zijn we op tijd weggegaan in Victors harbor, zodat we op tijd in Cape Jervis waren voor de Ferry naar Kangaroo Island. We hadden nog tijd om ergens ff te ontbijten en een wandeling te maken. Maar het was best koud en het waaide verschrikkelijk. Dus naderhand toch maar in de auto afgewacht tot de Sealink zou komen. Deze zou ons naar Penneshaw brengen, van daar uit moesten we eerst naar Kingscote, een uur rijden en dan verder naar Emu Bay waar onze caravan zou staan die we gehuurd hadden. Nou na een zeer heftig boottochtje, het ging wel erg op en neer m oet ik zeggen, kwamen we aan. We konden alleen boodschappen in Kingscote doen, daar hadden ze een supermarkt en een bakkerij en slager. we waren van plan om lekker zelf te koken deze paar dagen. Eenmaal in Enu Bay aangekomen en we ons bij de receptie melden, werd ons verteld dat de caravan nog niet leeg was, het stel dat er nu inzat, de vrouw was vreselijk ziek, en hadden nog een paar dagen bijgeboekt, en die vrouw wilde liever niet worden verlegd. Dus of we het erg vonden dat we ipv een caravan een soort chalet kregen, natuurlijk voor dezelfde prijs. Nou daar hadden wij echt niets op tegen, vooral toen we het huis zagen. Geweldig, met veranda, 2 slaapkamers, volledig ingerichte keuken, badkamer, tevee en verwarming. en een uitzicht, tjonge recht op zee. ook kon je een BBQ huren voor 5 dollar per dag, daar hebben we dan ook alle dagen gebruk van gemaakt. Heerlijk op de veranda, bbq,biertje erbij en een uitzicht om stil van te worden. Het was ’s nachts wel heel erg stil, we hadden natuurlijk al een week in motels geslapen en de meeste waren toch wel langs drukke wegen, en nu was alles muisstil, en je hoorde van alles buiten bewegen, tja wildlife………..Als je niet weet wat er rondloopt kan het toch wel een beetje eng zijn, maar moe van de reis val je toch wel snel in slaap.

chalet enu bay australie

Zaterdags morgens zijn we eerst opweg gegaan naar de Rocks. Hier kon je door een soort van tunnels bij het strand uitkomen, helaas was het vloed, dus konden we het strand niet op, Wayne klom de rotsen op en had een prachtig uitzicht, ik ben niet zo klimmerig dus bleef in de tunnels wachten. We wilden heel graag naar Paul’s place, een opvang voor wilde dieren, die gewond waren of waar de moeder van was omgekomen. Maar hij had maar een rondleiding per dag en ging pas om 12 uur open, dus zochten we Pandana’s wildlife maar op, was ook een mooie, de eigenaar kwam even naar buiten om ons geld in ontvangst te nemen, gaf een een kaart van de omgeving en verdween weer. Och je ziet wel wat dieren, maar alles achter gaas, en dat had ik allemaal eigenlijk wel gezien, maar goed,hebben toch alles bekeken. Er was een Kaketoe die heel graag onze aandacht had, zo gauw als we verder leipen zei die ” Hello” en als we bij hem kwamen dan zei die niets meer, best grappig. Viel toch wel een beetje tegen, we hadden wel wat voer meegenomen en een kanga zat met zijn hele hoofd in het zakje. Toen zijn we op weg gegaan naar Pauls Place en na ff te hebben gewacht bij de poort, kwam Paul aanrijden en zei, sorry dat ik laat ben, mijn dochtertje had de sleutels van de poort laten verdwijnen. Met ons waren er nog een paar chinezen en een italiaans stel daar. Die chineze vrouwen waren al bang van de hond die ons kwam begroeten, en ik dacht nog dat zal me wat geven. Paul was een fantastische man, heel erg gedreven en gepassioneerd door zijn dieren. Hij vangt van alles op, van eenden tot kangaroes, er liep echt van alles rond.

monique geeft kangaroo de fles

Bij binnen komst begon hij zijn kanga’s te roepen, KANGA’s come on, en ze kwamen hoe die dat voor elk kaar kreeg, geen idee. Toen vroeg ie of ik de Dutch Girl en kangaroe de fles wou geven, en ja hoor dat wou ik wel. En pats boem had ik een volwassen kanga in mijn armen liggen en een fles in mijn hand om hem mee te voeren, hij bleef ok nog als een baby liggen, we hebben ons rot gelachen. De Italiaanse wou ook wel maar de chinese vrouwen vonden het maar niets. Paul liep iets verder voorruit een andere wei in en het was zo grappig om elk dier achter hem aan te zien lopen. we kregen een emmer in de handen geduwd, gevuld met voer, de bedoeling was dat we iedreen die daar was wat voer lieten pakken zodat ze de dieren konden voeren, maar er waren 2 schapen, en echt geen kleintjes, die waren toch zo volhardend en staken iedre keer hun koppen in de emmer. Ik heb nog blauwe plekken op mijn benen van hun aanhoudend gedrag. Ik moest ze niet die schapen, en Pauls hond ook niet, die was bang van ze. We werden weer meegenomen naar een ander weiland, en deze was voor de andere dieren verboden terrein.

Monique en koala australie

Paul kwam met een koala aangelopen, deze was hier als baby binnen gekomen en hij had hem zelf groot gebracht, en je mocht hem vasthouden. Och geweldig ik was in Koala Heaven, het was zo’n snoepje, en hield van zijn eucaliptische blaadjes, ik mocht hem best lang vasthouden , maar dat zal wel komen omdat Paul met Wayne in gesprek was en de chinezen er bang van waren. Ik vond alles best, ik had de koala vast. Helaas moesten we toch een keer verder, maar ook het volgende was weer dolle pret. Wayne werd tegen een schutting geplaatst en kreeg voer op zijn hoofd gelegd en voor dat we het in de gaten hadden kwamen er 2 emoe hoofden over de schutting heen en begonnen van het voer te eten, ik heb in geen jaren zo hard gelachen. Dagen ernaar vonden we nog overal voer. Daarna werden we meegenomen naar de vogels, en dit vond ik wel een beetje eng, we gingen in de kooien en Pauls vrouw had me net verteld dat bij de zwarte kakatoes onrust heerste, omdat er net een nieuwe was binnen gebracht.

monique with kakatoe australie

Uiteindelijk had ik er toch een op mijn schouder zitten en nog iets kleins op mijn hoofd, dus het viel allemaal nog al mee. Paul wou ons laten zien hoe een schaap werd geschoren dus we moesten een stukje lopen naar een schuur waar de schapen werden geschoren. Het schaap dat geschoren werd was er nogal rustig onder, ik dacht dat het in slaap gevallen was, maar had er duidelijk geen moeite mee dat hij geschoren werd. Na het scheren werd de wol op een sorteer tafel uitgespreid en opeens pkat Paul me bij mijn arm en zegt tegen Wayne dat hij een Dutch girl zal laten verdwijnen. Ik werd gevraagd de wol vast te houden en ondertussen was Paul er een gat in het maken en voor ik het wist had ik de hele wol over mijn hoofd en het enigste wat je nog zag was mijn gezicht. Iedereen lag in een deuk natuurlijk, en een kleinere kind zei dat ik eruit zag als een schaap.

wayne en slang australieTerug bij de andere dieren, haalde Paul in een keer een slang tevoorschijn, en hing het dier om Wayne’s nek. Wayne vroeg hem wat voor slang het was, en Paul zie, ik heb geen idee ik heb hem net opgepakt. Ik zeg JA JA ik geloof je meteen, maar het was een Caper Snake. Ook ik heb hem omgehad, en wat een geweldig gevoel, je denkt altijd dat een slang heel glibberig is, maar dat was totaal niet. De chinezen zaten ondertussen aan de andere kant van de heg, want jeetje een slang….. Ook werd er net een baby Possum binnen gebracht en ik mocht het even vasthouden, gewikkeld in een doek, ook al zo’n doetje. Dat was het einde van Pauls Place. en we vonden het geweldig en hebben dat ook tegen Paul gezegd, dat we het geweldig vonden wat hij hier voor de dieren doet. We hebben het entree geld dan ook verdubbeld, we vonden het echt meer dan de moeite waard. En als er iemand, ooit naar Kangaroo Island gaat, Je moet Pauls Place gezien hebben. Hierna zijn we naar het strand gereden en van het uitzicht genoten met een lekker bietje in de hand.

posted by Monique at 10:49 am  

Bookmark This

No Comments »

No comments yet.

Leave a comment


2006 - 2011 Content by Monique