Beau and Monique, Dogs, Dog, Travel, Australia, Photos and Pictures

TARONGA Zoo’s baby elephant is alive despite early predictions he had died in the womb. Porntip gave birth to the calf this morning, zoo spokesman Mark Williams told AAP today.On Monday, staff at the Sydney zoo said ultrasounds showed the calf was in an upside down position, making it impossible for the mother to give birth. Zoo staff previously believed the calf had died in the womb on Sunday night, but now admit they were mistaken.”Remember you are dealing with a three tonne animal. It’s very hard to get absolutes,” Mr Williams added.The male calf was delivered at 3.27am AEDT today.Zoo director Cameron Kerr said the baby was in a very delicate situation.”Her dedicated keepers reported the amazing news early this morning that the calf had been born and was showing signs of life,” he said in a statement.Taronga’s veterinary team immediately rushed to the elephant barn to assist Porntip and the calf.”He said the vet team is working to support both mum and baby.Previously, after six days of intensive labour by Porntip, keepers and veterinarians had found none of the five vital signs that would have indicated the calf was still alive.The zoo’s senior veterinarian and world-leading expert on elephant births, Dr Thomas Hildebrandt, said on Monday it would be a miracle if the calf was born alive.But following the birth today, Mr Kerr said the possible effects of the protracted labour on the calf were yet to be determined, and it may not survive.”While this is incredible news, the young calf still has a long way to go,” he said.”There are no guarantees of its long-term survival at this early stage but we hope that its birth against the odds will stand it in good stead.”

Creator of Skippy, the Bush Kangaroo

John McCallum, the man behind the children’s television show Skippy, died aged 91 on February 3, 2010.The Australian, who also acted in films of the 1940s and 50s, was best known writing, directing and producing Skippy, The Bush Kangaroo from 1966. An Australian, John was born in Brisbane in 1918 and began his career in theatre in London. He trained at the Royal Academy of Dramatic Art in London and worked with the Shakespeare Memorial Theatre and the Old Vic. His theatre work both in the UK and Australia continued through the 1950s and into the 60s, while much of his big screen work involved working with his wife, Googie Withers. Then the Nine Network in Australia booked 91 episodes of Skippy over the three seasons, the popular show with the catchy theme tune being syndicated around the world and sold to 128 countries. The show is still shown in Australia to this day. In a recent interview, he said: “Lee Robinson came up with the idea of a boy and a kangaroo. It was really his idea. And we worked on that – I wanted to call it ‘Hoppy’. “He said, no, Skippy. Skippy had a better ring to it for the children. And so three or four of us put in $5,000, we made a pilot, took it round the world, sold quite a few countries, including England.” In 1992, he was made an Officer of the Order of Australia for his services to drama and theatre. He was survived by his wife.

Ja, onze puppies zijn pup af, of nou ja Lady en Noelle wel, Kira mag nog een maand van de puppie status genieten. Kira is ondertussen gesterilliseerd en binnnen kort moet ook Noelle er aan geloven. Wat was het moeilijk om Kira bij de dierenarts achter te laten. Ze keek me aan met een blik van “Waar ga je heen ” Hey vergeet je niet is, totale ontredering in haar ogen. Moest in de auto toch wel even een traantje laten hoor, maar vermaande mezelf met de woorden, doe niet zo gek, je kan haar vanmiddag al weer ophalen.  ’s middags, toen we haar gingen halen moesten we eerst wat dingen doorspreken, wat ze wel en niet mocht, na de operatie. Kira zat in een kamertje dicht bij de balie en kon ons horen, en begon eerst zachtjes te jammeren, toen lichtelijk te blaffen alsof ze zeggen wou, “ik ben hier hoor “!!!!! Wat was ze blij ons te zien en wij niet minder om haar te zien. Alles goed gegaan, gelukkig. De eerste 2 nachten met haar en Noelle onder in de woonkamer op een matras geslapen, want o jee wat als ze ’s nachts aan de hechtingen gaat zitten likken of zo. We hadden haar een oud t-shirt aangedaan, staart door de hals en 2 extra gaten gemaakt voor de achter pootjes. Maar ze is er die hele week niet aangekomen, dus dat t-shirt hebben we de 2e dag maar weg gelaten. Wel werd ze steeds ongeduldiger, ze wou naar buiten en ver wandelen en dat mocht niet, de eerste 2 dagen alleen ff plassen en vanaf de 3e dagrustig een klein blokje om. Wat je bij Kira dan rustig kunt noemen, want buiten is ze echt niet rustig.  Na 8 dagen gingen de hechtingen eruit, ze liep weer even vrolijk bij de dierenarts naar binnen hoor, wel ff blaffen naar de dierenarts, zo van Ja jij was het…. Het was allemaal heel netjes geheeld en mocht ze weer lekker wandelen en spelen. Aangezien mijn oudste dochter op zichzelf is gaan wonen is Lady nu natuurlijk ook het huis uit. Als Susan moet werken dan komt ze wel overdag logeren, en dat elke dag weer feest, alsof ze mekaar jaren niet gezien hebben. En Noelle, onze kleine, lieve rustige Noelle, moet dus binnen kort. We moeten het wel een beetje plannen zodat er een lang weekend tussen zit, in verband met rustig aan doen en buiten wandelen. Is toch fijner als je dan zelf thuis kunt zijn. Ze is onze kleine happy chappi, als er iemand binnenkomt dan pakt ze haar balletje en loopt er heel blij mee rond. Kira verwelkomd iedereen met een luid geblaf, zij is een echte ondeugd.  Binnenkort kom ik wel weer met een nieuwe opdate.